Follow Up: “Junior Communicatiemedewerker” Nederlands Letterenfonds

Het is voor veel boekenwurmen een droom: werken met en tussen de literatuur. Voor Laurie Hasselt (26) is het niet langer een droom, maar de dagelijkse werkelijkheid. Sinds augustus werkt zij namelijk als junior communicatiemedewerker bij het Nederlands Letterenfonds in Amsterdam. Daarnaast schrijft ze zelf ook. Aan haar scriptie welteverstaan, want Laurie moet haar onderzoeksmaster Nederlandse literatuur en cultuur (UU) nog afronden.

Hoe gaat de combinatie studie en werk je tot nu toe af?

“Toegegeven: het is niet ideaal. Een nieuwe baan is altijd even wennen en dat kost energie. Er bleef in het begin af en toe weinig ruimte over voor de scriptie. Tegelijkertijd vind ik het juist wel fijn om wat druk op de ketel te hebben en me op meerdere projecten tegelijk te storten, ik ben soms gauw verveeld. Ik bewandel daardoor niet per se het makkelijkste pad, maar wel het leukste en meest uitdagende voor mij. Ik ben dan ook nog steeds blij met mijn keuze, want ik zit hier op mijn plek. Door de informele werksfeer voelde ik me al snel thuis. We zitten samen met andere literaire organisaties in een oud schoolgebouw aan de Nieuwe Prinsengracht in Amsterdam. Alle wanden zijn bezaaid met boeken, het lijkt hier net een bibliotheek. Een mooiere werkplek kan ik me eigenlijk niet wensen.”

Wat was de reden dat je toch besloot te solliciteren, ondanks je scriptie?

“Ik was eigenlijk niet per se heel hard op zoek naar een baan, maar toen ik de vacature voorbij zag komen dacht ik: dat past bij mij. Het Letterenfonds is zo’n beetje het centrum van de Nederlandse literatuurwereld, een prachtige plek dus om te werken met mijn achtergrond in Nederlandse literatuur. De combinatie van mijn opleiding en mijn ervaring in de communicatiesector sloot perfect aan bij deze baan. Hiervoor werkte ik al twee jaar bij de communicatieafdeling van de Universiteit Utrecht. Daar kwam ik dan weer terecht via mijn redactiewerk bij literair-wetenschappelijk tijdschrift Vooys.”

Wat doet het Letterenfonds precies?

“Het Letterenfonds stimuleert de kwaliteit en diversiteit van de Nederlandse en Friese literatuur in binnen- en buitenland. Dat klinkt mooi abstract, concreet betekent dit onder meer dat we investeren in nieuwe literatuur uit alle genres door beurzen  te verstrekken aan schrijvers en vertalers.

Kijk in de boekhandel maar eens in hoeveel boeken het Letterenfondslogo staat!

Onze tweede kerntaak is de verspreiding en promotie van Nederlandse literatuur in het buitenland. Daarnaast ondersteunen we literaire festivals en literaire tijdschriften in Nederland, reiken we (vertaal)prijzen uit, nodigen we buitenlandse auteurs uit om een of twee maanden in onze Amsterdamse schrijversresidentie te wonen en werken en investeren we in (digitale) projecten die de lezer opzoeken, zoals de net gelanceerde app Puzzling Poetry Schatkist of Schwob, dat vergeten klassiekers uit de wereldliteratuur onder de aandacht brengt. De lijst zou nog veel langer kunnen zijn, en dat vat ook wel zo’n beetje mijn eerste indruk van het Letterenfonds samen: wat doen ze hier veel!”

Waar houd jij je vooral mee bezig bij het Letterenfonds?

“Ik ben voornamelijk bezig met het zichtbaar maken van wat we doen. Een groot deel van mijn werkdag ben ik aan het schrijven, voornamelijk voor onze website en social media, maar ook voor nieuwsbrieven en persberichten. Dit is voor het eerst dat het Letterenfonds met twee communicatiemedewerkers werkt, omdat het werk echt te veel werd voor één persoon. Deze juniorfunctie is nieuw in het leven geroepen, met het idee dat dit een functie is voor langere tijd.”

En hoe zijn je collega’s?

“Ik heb zo’n dertig collega’s. Het zijn leuke mensen en ze kunnen tegen een grapje, niet onbelangrijk. Mijn kamergenoten plaag ik bijvoorbeeld soms een beetje met hun leeftijd, want er is hier wel een beetje een generatiekloof. Maar zij mij net zo goed hoor! Ik ben met mijn 26 volgens mij de jongste, terwijl de meesten boven de 45 zijn. Veel collega’s werken hier al behoorlijk lang en weten dus heel veel over het boekenvak. Maar we hebben het heus niet de hele dag over serieuze literatuurkwesties hoor. Zo probeer ik her en der wat collega’s te porren voor een potje tafeltennis tussen de bedrijven door. Op mijn eerste dag ontdekte ik die tafeltennistafel in de tuin, die bleek de laatste tijd voornamelijk stof te vangen. Daarom doe ik nu een poging een heuse competitie op te zetten. Die tafel is trouwens nog van voormalig directeur en schrijver/journalist Pieter Steinz (1963-2016, red.) geweest, dus zelfs als we tafeltennissen zijn we bezig met het eren en in stand houden van ons literair erfgoed, haha.”

Lees je door je werk nu zelf ook meer?

“Ik probeer zoveel mogelijk te lezen, maar soms komt het er niet van. Een voordeel aan forensen – ik woon in Utrecht – is de treinreis. Dat is nu mijn heilige leesmomentje geworden, terwijl de brede rivieren dan traag door ons oneindige laagland aan me voorbij glijden, zoals dichter Hendrik Marsman zou zeggen. Door mijn werk kom ik bovendien in aanraking met allerlei nieuwe boeken en schrijvers, mijn leeshorizon wordt dus ook nog eens verbreed bij het Letterenfonds. Zo is mijn laatste favoriet het boek The Idiot van Elif Batuman. Aanrader!”

Tot slot: hoe zie je de toekomst voor je?

“Dat vind ik moeilijk te zeggen, ik ben niet het type dat een vijfjarenplan heeft. Ik doe meestal waar ik op dat moment zin in heb en waar ik me goed bij voel. Tot nu toe heeft dat me op best leuke plekken gebracht, dus daar ga ik voorlopig maar gewoon mee door. Voor nu heb ik het heel erg naar mijn zin in de literatuurwereld, maar wie weet wat ik in de toekomst tegenkom? De tijd zal het leren.”

In de rubriek Follow Up geven we gezicht en vervolg aan vacatures waarvoor via onze site is geworven. Heb jij ook een nieuwe baan gevonden via Culturele vacatures en vind je het leuk om mee te doen? Mail naar follow-up@culturele-vacatures.nl

In mei 2018 is voor deze vacature geworven via Culturele vacatures
Tekst: Thijs van Beusekom, Culturele vacatures
Datum: 19/10/2018