Toen Culturele vacatures in 2022 sprak met Sander Roovers, was hij net begonnen als Projectleider Publieksverbreding van het museuminitiatief dat later zou uitgroeien tot Club Zien. Nu, ruim drie jaar later, is Sander de kersverse directeur van het Weverijmuseum Geldrop. Een goede reden om opnieuw met Sander in gesprek te gaan en te zien hoe het er inmiddels voorstaat met zijn loopbaan en ambities, zowel persoonlijk als voor het museum. “Het Weverijmuseum heeft zoveel te bieden: het weefambacht in werking, de presentatie van de rijke textielhistorie, het rijksmonumentale gebouw. Ik bof dat ik in een rijdende trein ben gestapt, maar er is ook nog veel potentie en ruimte voor verbetering. Ik vind dat dit museum een veel groter publiek verdient.”
Van Club Zien naar het Weverijmuseum
Club Zien is een initiatief van vijf Brabantse musea, later uitgegroeid tot een club van elf musea, met als doel om de musea toegankelijker te maken voor vmbo-leerlingen. Toen Sander in 2021 begon als Projectleider Publieksverbreding bij Club Zien, had het project financiering voor de periode 2021-2024. Het bleek een succes, en dus schreven Sander en collega’s tevens een BIS-aanvraag voor de volgende beleidsperiode. De aanvraag werd gehonoreerd door het ministerie van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Met cofinanciering van de provincie Noord-Brabant betekende dit dat Club Zien zich kon vervolgen en er aan een borging en bestendiging gewerkt kon gaan worden in de periode 2025-2028.
Hoewel Sander erg trots is op alles wat Club Zien bereikt heeft en het er naar eigen zeggen nog erg naar zijn zin had, koos hij er toch voor om zijn loopbaan elders voort te zetten.
Mijn loopbaan verloopt doorgaans in blokken van vier, vijf jaar, en dan ben ik wel toe aan een nieuwe uitdaging.
“Mijn loopbaan verloopt doorgaans in blokken van vier, vijf jaar, en dan ben ik wel toe aan een nieuwe uitdaging,” vertelt Sander. “Omdat ik na vier jaar Club Zien iets nieuws zocht, ben ik eens rustig gaan rondkijken. Via Culturele vacatures kwam ik de functie van directeur van het Weverijmuseum op het spoor, die me direct erg aansprak. Het Weverijmuseum was geen deelnemer aan Club Zien en ik was nog niet erg bekend met het museum. Wel heb ik een grote voorliefde voor het Brabantse culturele landschap en met name voor Brabants erfgoed. Ik heb gesolliciteerd en werd op gesprek uitgenodigd. Dankzij het feit dat ik bij Het Noordbrabants Museum, penvoerder van Club Zien, in principe nog prima op mijn plek zat, ben ik heel open en onbevangen de procedure ingegaan. Daarbij was ik zelf ook gewoon heel benieuwd naar het Weverijmuseum. Ik had veel vragen, over de ambities van het museum, over de organisatiestructuur en -cultuur, over publieksbereik en -participatie, overdracht en borging van het weefambacht. Dat maakte dat de gesprekken echt dialogen waren. Zij waren benieuwd naar mij, maar ik was net zo benieuwd naar hen. Ik werd na ieder gesprek enthousiaster om er aan de slag te gaan, en gelukkig was het enthousiasme wederzijds.”
Rijdende trein
Voldoet de ervaring tot nu toe aan de verwachtingen? “Ik ben hier nu een aantal maanden werkzaam en vind het echt heel erg leuk,” beaamt Sander. “Ik ben feitelijk in een rijdende trein gestapt, want er gebeurt hier al heel veel. Er zijn hier maar liefst 124 vrijwilligers betrokken, met heel uiteenlopende expertisegebieden. Bijvoorbeeld vrijwilligers die de bezoekers ontvangen, activiteiten en tentoonstellingen organiseren, rondleiders, technische dienst en natuurlijk wevers. Ervaren wevers die het vak beoefend hebben en hier nu zowel produceren als demonstreren op de weefmachines. Ook zijn er veel vrijwilligers met geen of beperkte weefervaring, die wel zeer bereidwillig zijn om het ambacht te leren. Heel divers dus. Voordat je iedereen gesproken hebt, ben je snel een paar maanden verder. De ontzettend behulpzame en aimabele collega’s met hart voor het museum, hebben me erg geholpen om hier goed te landen.”
Wat ons museum uniek maakt voor bezoekers en ook voor het onderwijs is dat we een werkend museum zijn.
Educatie & co-creatie
Enkele speerpunten van Sander’s beleid voor het Weverijmuseum zijn educatie, co-creatie en meer vraaggestuurd werken. “Club Zien ontwikkelt in nauwe co-creatie met de doelgroep, vmbo-leerlingen, -docenten, educatoren en museumdocenten aantrekkelijke museumlessen. Club Zien zit ontzettend dicht aan tegen pure co-creatie. Hiervoor moet je in staat zijn om vanuit onbevangenheid te kunnen luisteren, te kunnen verplaatsen in de doelgroep, interesse in ze hebben en hun mening serieus nemen. Dat vraagt om tijd en aandacht, maar het resultaat is verbluffend goed: museumlessen die werkelijk aansluiten bij de belevingswereld van leerlingen en de curricula van relevante vakken. Dat is waar ik in geloof en wat ik ook in mijn nieuwe functie meeneem en integraal ga toepassen. In co-creatie met doelgroepen, zoals met leerlingen primair en voortgezet onderwijs en met nieuwkomers en internationals in de regio, aantrekkelijk aanbod ontwikkelen en relevant zijn voor deze doelgroepen.
“Wat ons museum uniek maakt voor bezoekers en ook voor het onderwijs is dat we een werkend museum zijn. We kunnen bijvoorbeeld ontwerpen van leerlingen op theedoeken weven. Jaarlijks organiseren we het schoolproject met de groepen 8 van lokale basisscholen. Dat loopt al een aantal jaar en is goed ingebed in het curriculum van de lokale basisscholen. Bij de editie van dit schooljaar gaan we ook basisscholen uit Valkenswaard en vermoedelijk uit Heeze betrekken. Zo kunnen we gericht toewerken naar een provinciale variant, waarbij de groepen 8 van alle Brabantse basisscholen meedoen met het project, de leerlingen hun creativiteit tonen in de ontwerpen en vervolgens zien hoe het ontwerp vakkundig wordt geweven op een theedoek.”
Stip op de horizon
Heeft Sander, naast educatie en co-creatie, nog andere doelen of ambities voor het Weverijmuseum? “Ik geloof in een stip op de horizon,” legt hij uit. “Een aanlokkelijk perspectief op het snijvlak van ambitieus en realistisch, dat richting en energie geeft om met z’n allen naartoe te werken. Waar ik met het museum graag naartoe wil is dat wij in 2030 Het Nationaal Weverijmuseum zijn. Het scheelt maar één woord, maar in dat ene woord, Nationaal, zit voor mij wel de ambitie. We hebben een grote en unieke collectie oude én nog werkende weefmachines. Op deze machines wordt gedemonstreerd en geproduceerd. In onze museumwinkel verkopen we onder andere theedoeken en tafelkleden die in het museum zijn geweven. Hoe bijzonder is dat? Daarnaast zijn er bij het Weverijmuseum veel collega’s betrokken die het weefambacht beheersen en de machines kunnen bedienen. De ervaren wevers raken wel op leeftijd. Wij gaan er dus samen met hen voor zorgen dat het ambacht overgedragen wordt en hun kennis geborgd wordt. Ook treffend is dat we gevestigd zijn in een voormalige wollenstoffenfabriek, inmiddels een rijksmonument. De combinatie van de collectie werkende weefmachines, het aanwezige vakmanschap en het rijksmonumentale gebouw is uniek. Vul dit aan met de ongekende gastvrijheid in ons museum en je begrijpt dat we alle ingrediënten in huis hebben om Het Nationaal Weverijmuseum te zijn. We zijn niet alleen lokaal of regionaal van belang, maar ook landelijk, om het weefambacht in werking te etaleren en te demonstreren. Zodoende willen we dus van lokaal, naar regionaal, en uiteindelijk naar landelijk bereik toewerken.
“Uiteraard zijn er nog flink wat stappen te zetten in het toewerken naar deze ambitie. Hiervoor hebben we vier bouwstenen geformuleerd, zowel gericht op de interne organisatie als extern. De tijd is rijp om de blik naar buiten te richten door onder andere het krachtig over de bühne te brengen van ons museumverhaal en onderscheidende vermogen. Door meer samen te werken met jonge makers, de regionale maakindustrie en andere musea en uiteraard ook door het organiseren van aantrekkelijke tijdelijke tentoonstellingen.”
Momenteel heeft het museum te kampen met ruimtetekort. “Helaas hebben we momenteel niet genoeg ruimte voor opslag en beperkte ruimte voor tijdelijke tentoonstellingen,” legt Sander uit. “Eerdere tijdelijke tentoonstellingen hebben we bijvoorbeeld georganiseerd bij onze buren, de Weeffabriek en De Wiele. Het is natuurlijk heel fijn om zulke meewerkende buren te hebben, maar we willen zelf ook graag toereikende ruimte hebben voor wisseltentoonstellingen en de bezoekers in ons museum. Wisseltentoonstellingen zijn immers een belangrijke manier om bezoekers binnen te blijven krijgen.”
Energie en werkvreugde zijn belangrijke graadmeters voor mij en ik ben helemaal niet bewust bezig met carrière plannen.
En hoe zit het met eventuele persoonlijke ambities? “De stip op de horizon voor het Weverijmuseum heb ik op 2030 gezet,” aldus Sander. “Ik committeer me dan ook aan de periode 2025-2030 en voel weinig noodzaak om verder vooruit te kijken dan dat. Ik voel me er helemaal senang bij dat dat nog onzeker is. Energie en werkvreugde zijn belangrijke graadmeters voor mij en ik ben helemaal niet bewust bezig met carrière plannen.” Maar ziet hij wel een toekomst in de culturele sector voor zich? “Absoluut. Wat me hierin heel erg aanspreekt is de creativiteit en vakmanschap. Daar leer ik iedere dag van. Daarnaast ook de betrokkenheid en de bevlogenheid om er samen de schouders onder te zetten. Bewonderenswaardig vind ik ook de intrinsieke motivatie van collega’s en contacten bij andere musea en culturele instellingen, daar krijg ik ontzettend veel energie van.”
| Sollicitatietip: “Ga eerst goed de sfeer opsnuiven bij je mogelijke toekomstige werkgever. Ga rondkijken, medewerkers aanspreken, haal via hen op waar ze blij mee zijn of waar de onvrede zit, en ga vooral ook de energie voelen. Hangt er een constructieve, ambitieuze energie, of juist het tegenovergestelde? Dat is één. En twee: zie een sollicitatiegesprek echt als tweerichtingsverkeer, als een dialoog. Neem de ruimte om zelf ook heel veel vragen te stellen, in plaats van achterover te leunen en de vragen op jou af te laten vuren. Zo wordt niet alleen je nieuwsgierigheid bevredigd, maar krijg je ook een veel fijnere dynamiek, vanuit gelijkwaardigheid.” |
Lees hier het interview met Sander toen hij net begonnen was als Projectleider Publieksverbreding bij Club Zien.
In de rubriek Follow Up geven we gezicht en vervolg aan vacatures waarvoor via onze site is geworven. Heb jij ook een nieuwe baan gevonden via Culturele vacatures en vind je het leuk om mee te doen? Mail naar follow-up@culturele-vacatures.nl!